`·.¸¸.·´´¯`··.)» ß ù  ¥ «(´`·.¸¸.·´´¯`––––•(-•·]¦!·

มันรู้สีก แปลกๆ หลายๆอารมณ์ความรู้สีกมันแน่นอยุ่ในอก แต่ก้อทำอะไรไม่ได้

รู้สึกกลัว กลัวมากก ทำไมต้องเปนเรา ทำไมพระเจ้าถึงเลือกให้เรามีทางเดินชีวิตที่ถูกเปลี่ยนแปลงอยู่บ่อยๆ ทำไมเรามักจะต้องเดินไปทางที่ไม่มีไฟอยู้ข้างหน้าและไม่รู้ว่ามีทางออกมั้ย ทำไมเราก้อเดินคู่กับความท้าทายด้วยนะ

รู้สีกเหงา ไม่มีคนทำกับข้าวเป็นเพื่อน ไม่มีคนไปช้อปปิ้งเป็นเพื่อน ไม่มีคนนั่งบัสไปแคมปัสเป็นเพื่อน ไม่มีคนคอยเตือนให้อ่านหนังสือ ไม่มีคนคอยห้ามไม่ให้กินเยอะ ไม่มีคนออกกำลังกายเปนเพื่อน  ไม่มีคนเปิดเพลงใหม่ให้เราฟัง ไม่มีคนมากรึ๊ดกับเราเรื่องดารา นักร้องที่ตนชอบ ไม่มีคนมาบ่น ร้องไห้ ปลดทุกข์กับเราเรื่องโน้นเรื่องนี้ ไม่มีคนคุยด้วยเวลาที่อยากระบาย ไม่มีคนที่คอยปลอบใจเวลามีเรื่องไม่สบายใจ ไม่มีคนมาถามว่าวันนี้เป็นยังไงบ้าง ไม่มีคนที่นอนกลิ้งเล่นด้วยกัน ไม่มีคนชวนเราเล่นอารัยแปลกๆ หรือชวนแกล้งคนนั้นคนนี้ ไม่มีคนที่ทำให้เรานึกถึงได้เสมอ 

รู้สีกโกรธ โกรธที่ตนไม่เป็นที่พึ่งแห่งตน ทำไมต้องคอยโหยหาความรัก ความปรารถนาดีจากคนอื่น ทำไมไม่เลิกคิดเรื่องไร้สาระ แล้วมุ่งเดินต่อไปข้างหน้า มั่วแต่หันมามองข้างหลัง ทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่มีสิ่งที่เราหวังจะพบ โกรธที่ยังหวังลมๆแล้งๆอยู่เรื่อย โกรธที่ไม่รู้จักอยุ่กับความเป็นจริง โกรธและเบื่อตัวเองที่ทำตัวไม่มีค่าพอ

เฮ้อออ ชีวิตคนเรา

 

 

I'm girl who used to be bubbly ,cheerful .. and so jubilant...  ..

 

click.

 

one day,I decided to study overseas despite all of my sis's warning...  not telling anyone,I went there .. 

 

click

 

my life started to change

 

click

 

 clearly,I remembered.

at the airport.. my excitment and expectation reached their peak states as I arrived the destination.

 "oh.. it's gna be so fun to be here" i thought.

 

click

 

if u think this story is gonna be like a happy student enjoying her life there.. full stop.. i shall ask u to click X at ur top right corner now..

 

click

 

I now regret to study oversea.. .. why!? u may ask..  Ironically,I don't even know why .

Feeling shld be the best answer for this question..

feeling alone?? mayb yes mayb no ... throng of ppl r around me everyday ,yet it felt as though I was all alone carrying this world on my shoulders..

 

click

 

I duno what's going on with my life .. the only thing I know is to live or "survive" everyday god gives me

 

click

 

I'd been doing it all wrong since i was young..  hd been pondering if i could hv a better life .. not realising that I WAS ALREADY HAVING THE GREATEST THING IN MY LIFE .. 

 

I've been tking unimportant ( for me ) subject .. i can't do a single thing now and that's the worst i can say..

 

I've been saddening a person who is so so so damn important to me .. I swear that I'd be greatly immersely extremely certainly absolutely distressful if the person does the same thing i did (several times) to him!

 

click

 

my sense of feeling loses.. numbing would be good word to decribe.. unnerving and disturbing situation i'm facing.

almost evey second tickles by, I could still feel the sheer agony.. I'm really praying  it'd soon (very very soon) fade away.. and never ever come bck!!

I realised that i've losed some of my self-reliance , self-confidence and believe.. I'm soon becoming a new person i've never ever wanted to be..

I felt as though every time i speak, it was in an unsure manner,tentatively..

i cn't get why I hv to put a million train of senseless thoughts in my mind. I hate doing this.. 

 

click

 

I wish I could reel myself back to time when I was 12 years old.. I wish I could steal few more years back to stay with my parents and sisters, to dislike going overseas, to heed my sis's advise..

 

click

 

the end ..   be cheerful, BUAY plz dun overthink!  I reitiateeeeeeeeeeeee.......